ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ (REVIEW)REVIEW)                                                                   Βιβλιογραφική αναφορά (Citation)

IDEA Medical Newsletter 202511:42,1.  Available at https::///www.idea-lab.gr/newslet20251104201.htm

 

ΕΙΚΟΝΑ 1. Μικροσκοπική εικόνα ιζήματος ούρων με χρώση Hansel.  Με βέλη σημειώνεται η παρουσία 2 ηωσινοφίλων λευκοκυττάρων (Μεγέθυνση: x400)

 

 

Ηωσινοφιλουρία

Ανίχνευση με χρώση HanselΑνοσολογία της σαρκοείδωσης

Ουρανία Σπυράκου-Παπακωνσταντίνου

Αντώνης Παπακωνσταντίνου

 

 

Περίληψη

 

Η ανίχνευση ηωσινοφίλων στα ούρα (ηωσινοφιλουρία) είναι μια απλή και γρήγορη, αλλά αξιόπιστη μέθοδος διάγνωσης της οξείας διάμεσης νεφρίτιδας, συχνού αιτίου οξείας νεφρικής ανεπάρκειας, που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.  Στο παρόν άρθρο περιγράφεται αναλυτικά η μεθοδολογία με έμφαση στη χρήση της χρώσης Hansel και η αξιολόγηση του αποτελέσματος.

Η σαρκοείδωση είναι πολυσυστηματική φλεγμονώδης νόσος, που χαρακτηρίζεται από σχηματισμό κοκκιωμάτων χωρίς κεντρική τυροειδοποίηση.  Η νόσος προσβάλλει συχνότερα τους πνεύμονες, τους λεμφαδένες, τους οφθαλμούς και το δέρμα.  Στα ιδιαίτερα ανοσολογικά χαρακτηριστικά της νόσου περιλαμβάνεται η έντονη πόλωση στην παραγωγή κυτταροκινών των Th1 κυττάρων και TNF στα σημεία της φλεγμονής.  Αντίθετα είναι μειωμένες οι κυτταροκίνες που απελευθερώνονται από τα Th2 κύτταρα.  Ο ρόλος των Treg κυττάρων καθώς και των μηχανισμών της συμφυούς ανοσίας παραμένει αβέβαιος.  Τέλος μεγαλύτερες προσπάθειες πρέπει να καταβληθούν προκειμένου να διευκρινιστούν οι μηχανισμοί ίνωσης στη σαρκοείδωση.

 

Εισαγωγή

Η Η οξεία διάμεση νεφρίτιδα (Acute Intersitial Nephritis, AIN) αποτελεί σημαντική αιτία οξείας νεφρικής ανεπάρκειας (ΟΝΑ) ειδικά σε νοσηλευόμενους ασθενείς και διαπιστώνεται σε περίπου 6%–30% των βιοψιών για ΟΝΑ (Muriithi et al 2013).

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν η παρουσία ηωσινοφίλων στα ούρα αποδείχθηκε ότι συσχετίζεται με AIN, η εξέταση για ηωσινόφιλα στα ούρα έχει χρησιμοποιηθεί ευρύτατα.

Το τεστ γινόταν αρχικά με χρώση Wright ή/και Giemsa μέχρι που η χρώση Hansel περιγράφηκε για πρώτη φορά ως ευαίσθητος δείκτης το 1986 (Brunzel, 2012).  Έκτοτε τα σοβαρότερα εργαστήρια παγκοσμίως έχουν υιοθετήσει τη χρήση της.

Η επιλογή αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι οι περισσότερες χρώσεις δεν είναι αποτελεσματικές σε pH χαμηλότερο από 7,0 ενώ η χρώση Hansel  έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα ευαίσθητη.

Γενικά η Hansel (τεχνική ενός λεπτού) έχει αποδειχθεί σημαντικά ανώτερη για την αναγνώριση των ηωσινοφίλων στο ίζημα των ούρων, καθώς και για την προγνωστική αξία της ηωσινοφιλουρίας.  Χαρακτηριστικό είναι πως είναι η μόνη που αναφέρεται για την ανίχνευση ηωσινοφίλων στα ούρα, σύμφωνα με το Laboratory Test Handbook (3rd  edition, 1994).

Οι τέσσερις μεγαλύτερες σειρές ασθενών με τις οποίες ελέγχθηκαν τα χαρακτηριστικά των εξετάσεων για ηωσινόφιλα ούρων έδειξαν ότι η ευαισθησία της χρώσης Hansel κυμαίνεται από 40% έως 91% και η ειδικότητά της από 52% έως 95% (Muriithi et al 2013).

Παρακάτω περιγράφεται η τεχνική ανίχνευσης ηωσινοφίλων στα ούρα με την ευρύτερη αποδοχή.

 

Αναγκαίος εξοπλισμός:

Κυτταροφυγόκεντρος (cytospin centriguge)

 

Μεθοδολογία της εξέτασης

● Συλλέγεται ένα τυχαίο δείγμα ούρων και από αυτό μεταφέρονται 10 ml σε κωνικό σωληνάριο.

● Το σωληνάριο τοποθετείται σε κοινή φυγόκεντρο και φυγοκεντρείται επί 10 λεπτά σε 1500 στροφές/λεπτό.

● Απορρίπτεται το υπερκείμενο υγρό και εξετάζεται μικροσκοπικά το ίζημα σε μη-κεχρωσμένη αντικειμενοφόρο, όπως κατά τη συνήθη εξέταση ούρων.  Εάν δεν παρατηρηθούν λευκοκύτταρα (πυοσφαίρια) δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί η εξέταση για ηωσινόφιλα.  Εάν υπάρχουν λευκά αιμοσφαίρια, παρασκευάζονται αντικειμενοφόρες πλάκες χρησιμοποιώντας το ίζημα από τη φυγοκέντρηση.  Κάθε μη-χρωματισμένο πλακάκι θα πρέπει να παρασκευαστεί εντός 2 ωρών από τη συλλογή των ούρων.  Σημειώνεται ότι ως πηγή γίνεται αποδεκτή μόνο η αρχική μη-κεχρωσμένη πλάκα.  Οποιοδήποτε άλλο είδος δείγματος, συμπεριλαμβανομένου του αρχικού δείγματος ούρων, απορρίπτεται.  Η αναγκαία ποσότητα ιζήματος περιγράφεται παρακάτω.

● Τα δείγματα των αντικειμενοφόρων φυγοκεντρούνται σε κυτταροφυγόκεντρο (cytospin centrifuge) σε 750 στροφές/λεπτό επί 5 λεπτά.  Η φυγόκεντρος δύναμη ωθεί το υγρό  μέσα από το άνοιγμα της χοάνης και συγκεντρώνει τα κύτταρα σε μια μικρή περιοχή της αντικειμενοφόρου πλάκας.  Η διαδικασία της κυτταροφυγοκέντρησης επιτυγχάνει αυξημένη συγκέντρωση των κυττάρων κατά 20 φορές περίπου και σχηματίζει ένα μονόστιβο στρώμα κυττάρων.

● Στη συνέχεια το επίχρισμα στην αντικειμενοφόρο πλάκα αφήνεται να στεγνώσει στον αέρα ή μονιμοποιείται με μεθυλική αλκοόλη 95% προκειμένου να ακολουθήσει η χρώση.

 

Οδηγίες για την παρασκευή των αντικειμενοφόρων πλακών:

Χρησιμοποιείται το ίζημα για την παρασκευή των αντικειμενοφόρων ως εξής:

√  150 μl δείγματος για 1 έως 3 λευκοκύτταρα κ.ο.π.

√  100 μl για μέτριο έως φυσιολογικό ίζημα (< 50 κύτταρα κ.ο.π.)

√  50 μl για πυκνό ίζημα (> 50 κύτταρα κ.ο.π.)

√  25 μl για πολύ πυκνό κατά περιοχές ίζημα.

 

Χρώση Hansel

●  Καλύπτεται πλήρως η επιφάνεια της πλάκας με τη χρωστική Hansel, η οποία αφήνεται να δράσει για 30-45 δευτερόλεπτα.

●  Προστίθεται απεσταγμένο νερό για να αναμειχθεί με τη χρωστική και αφήνεται το μείγμα να παραμείνει για 30 δευτερόλεπτα ακόμα.  Απομακρύνεται η χρωστική και ξεπλένεται το πλακάκι με απεσταγμένο νερό.

●  Ακολουθεί άμεσο ξέπλυμα της κεχρωσμένης αντικειμενοφόρου πλάκας με αιθυλική ή μεθυλική αλκοόλη 95%.

●  Ολοκληρώνεται η διαδικασία με ένα τελικό ξέπλυμα με απεσταγμένο νερό.

●  Αποστραγγίζεται το παρασκεύασμα και αφήνεται να στεγνώσει στον αέρα, αφού προηγουμένως σκουπιστεί η οπίσθια πλευρά και τα άκρα της αντικειμενοφόρου πλάκας.

 

Ανάγνωση του αποτελέσματος

Κατά την εξέταση των δειγμάτων, η μεγέθυνση πρέπει να κυμαίνεται από 100x έως 150x (αντικειμενικός φακός 10x με προσοφθάλμιο φακό 10x έως 15x).  Κατάλληλος είναι μέτριας έντασης άχρωμος φωτισμός.  Να μη χρησιμοποιείται μπλε φίλτρο στη λυχνία ή στον δίσκο κάτω από την τράπεζα του μικροσκοπίου.  Ενδέχεται να χρειαστεί ενίοτε μεγαλύτερη μεγέθυνση (Εικόνα 1),

Υπό τις παραπάνω συνθήκες παρασκευής, χρώσης και μικροσκόπησης τα ηωσινόφιλα και τα κοκκία τους χρωματίζονται ερυθρά, ενώ τα ουδετερόφιλα και οι βλεννώδεις εκκρίσεις εμφανίζονται με κυανό (μπλε) χρώμα.

 

Τιμές αναφοράς αποτελέσματος

0% Φυσιολογικό

1% - 4% Ασαφές- αβέβαιο αποτέλεσμα

≥ 5% Ενδεικτικό οξείας διάμεσης νεφρίτιδας

 

σαρκοείδωση είναι πολυσυστηματική φλεγμονώδης νόσος που χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό κοκκιωμάτων (φυμάτια) χωρίς τη χαρακτηριστική κεντρική νέκρωση της φυματίωσης (τυροειδοποίηση).  Η νόσος προσβάλλει συχνότερα τους πνεύμονες, τους ενδοθωρακικούς λεμφαδένες, τους οφθαλμούς και το δέρμα.

Ανοσοπαθολογία

Ο σχηματισμός κοκκιωμάτων αρχίζει από τα φαγοκύτταρα της συμφυούς ανοσολογικής απόκρισης που εκφράζουν υποδοχείς αναγνώρισης προτύπου, όπως είναι οι υποδοχείς δίκην toll (TLR)..  Τα φαγοκύτταρα προσπαθούν να ενσωματώσουν το υποκινητικό παθογόνο και να προετοιμάσουν τo προσαρμοζόμενo ανοσοποιητικό σύστημα παρουσιάζοντας τα ξένα αντιγόνα στην επιφάνεια των MHC μορίων τάξης Ι ή ΙΙ.  Ανάλογα με το παθογόνο αίτιο και διάφορους γενετικούς παράγοντες και επιγενετικούς παράγοντες η επικρατούσα προσαρμοζόμενη άνοση αντίδραση είναι Th1 είτε Th2 είτε Th17, ανάλογα με τον τύπο των Τ κυττάρων που ενεργοποιούνται.  Όταν επικρατεί η ενεργοποίηση των Th1 κυττάρων αναφερόμαστε σε Th1 άνοση απόκριση (εδώ βιβλιογραφία από ιδεα μεδικαλ νιουσλεττερ).  Η επακόλουθη απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών από τα κύτταρα της συμφυούς και της προσαρμοζόμενης ανοσίας κατευθύνει το σχηματισμό κοκκιωμάτων.

Στη σαρκοείδωση τα κοκκιώματα αποτελούνται από επιθηλιοειδή κύτταρα, μονοπύρηνα και CD4+ Τ κύτταρα με λίγα περιφερικά CD8+ Τ κύτταρα.  Το ποσοστό των Τ λεμφοκυττάρων στο βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα (BAL) είναι αυξημένο και τυπικά αποτελεί το 20-60% του συνολικού αριθμού κυττάρων.  Επικρατούν τα CD4+ κύτταρα και ο λόγος CD4+:CD8+ κυττάρων που φυσιολογικά είναι 2:1 σε ασθενείς με σαρκοείδωση ανέρχεται σε > 3:1.

Th1 πόλωση

Είναι πλέον τεκμηριωμένο ότι η κοκκιωματώδης φλεγμονή της σαρκοείδωσης συνδέεται με μεγάλη παραγωγή κυτταροκινών που συνοδεύουν την Th1 άνοση απόκριση (Th1 πόλωση).  Η έκκριση IL-12, IL-18 και IL-27 που ενισχύουν την Th1 απόκριση είναι αυξημένη.  Ιδιαίτερα αυξημένη είναι η έκκριση ιντερφερόνης-γ (IFN-γ) που είναι η χαρακτηριστική κυτταροκίνη που εκκρίνεται από τα βοηθητικά Τ κύτταρα τύπου 1.  Η IFN-γ ενεργοποιεί τα μακροφάγα και δρα συνεργικά με άλλες κυτταροκίνες (όπως ο TNF) στη θανάτωση των μικροβίων.  Οι ιντερλευκίνες IL-2 και IL-15, που επίσης υπερεκκρίνονται στη σαρκοείδωση ενισχύουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό των Τ κυττάρων και ελαττώνουν το ρυθμό απόπτωσης (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος) τους.  Τα CD8+ T κύτταρα που εκφράζουν την IFN-γ συμβάλλουν στη Th1 πόλωση που παρατηρειται στη σαρκοείδωση.  Στα ίδια πλαίσια στους πάσχοντες εμφανίζεται αυξημένη παραγωγή του μεταγραφικού παράγοντα STAT1, που ρυθμίζει τη διαφοροποίηση των Th1 κυττάρων. (Όταν μπεί η βιβλιογραφία να αλλαχθεί η σειρά αυτών των ιντερλευκινών για να μη μοιάζει με το αρχικό κείμενο).

Αντίθετα οι ιντερλευκίνες IL-4 και IL-5 των Th2 κυττάρων υποεκκρίνονται.  Ομοίως υποεκκρίνονται στον τόπο της φλεγμονής οι περισσότερες χημειοκίνες και οι υποδοχείς χημειοκινών που σχετίζονται με την Th2 άνοση απόκριση.  Εξαίρεση, τουλάχιστον για μια υποομάδα ασθενών, αποτελεί η IL-13 που επίσης παράγεται από τα Th2 T λεμφοκύτταρα.

Ο ρόλος των Th17 στη σαρκοείδωση παραμένει αδιευκρίνιστος.  Έχει αναφερθεί από ορισμένους συγγραφείς ότι, εκτός από την Th1 πόλωση, τα CD4+ κύτταρα του βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος παρουσίαζαν χαρακτηριστικά συμβατά με Th17 πόλωση και πιθανόν τα Th17 Τ κύτταρα συμμετέχουν στο σχηματισμό κοκκιωμάτων.  Αντίθετα σε άλλη εργασία βρέθηκε μειωμένη έκφραση του mRNA της IL-17A στα CD4+ βρογχοκυψελιδικά κύτταρα σε πάσχοντες από σαρκοείδωση σε σχέση με φυφυσιολογικούς μάρτυρες.  Γενικά όλα τα ως σήμερα γνωστά εργαστηριακά ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι η σαρκοείδωση είναι νόσημα που χαρακτηρίζεται κατά κύριο λόγο από Th1 πόλωση.

Επί πλέον οι κλινικές παρατηρήσεις ενισχύουν την άποψη ότι η Th1 πόλωση είναι τυπικό και παθογενετικό γνώρισμα της σαρκοείδωσης.  Η θεραπευτική χρήση βιολογικών παραγόντων που ενισχύουν την Th1 απόκριση, όπως οι IFN-α, IFN-γ και IL-2 σχετίζεται με αυξημένη επίπτωση πρωτοεμφανιζόμενης ή υποτροπιάζουσας σαρκοείδωσης.  Το ίδιο έχει παρατηρηθεί με την αποκατάσταση της ανοσίας μετά από χορήγηση εντατικής αντιρετροϊκής θεραπείας (HAART).  Τέλος η συσχέτιση της σαρκοείδωσης με την 5q-μυελοδυσπλασία με εξάλειψη γονιδίων που κωδικοποιούν Th2 κυτταροκίνες, όπως η IL-4, ενισχύουν τη σημασία της Th1 πόλωσης στην παθογένεια της σαρκοείδωσης.

Ρόλος του TNF

Ο παράγων νέκρωσης όγκων (TNF) έίναι γνωστός μεσολαβητής σχηματισμού κοκκιωμάτων.  Κύτταρα από πνεύμονα ασθενών με σοβαρή ή προϊούσα σαρκοείδωση απελευθερώνουν ex vivo μεγαλύτερες ποσότητες TNF σε σχέση με ασθενείς στους οποίους η νόσοςείναι ανενεργός.  Θεραπεία με αναστολείς του TNF σε πάσχοντες από σαρκοείδωση είχε ως αποτέλεσμα βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας και υποχώρηση των εξωπνευμονικών εκδηλώσεων, γεγονός που τεκμηριώνει τη σημασία αυτής της κυτταροκίνης στην παθογένεια της νόσου.  Αντίθετα άλλες προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες, όπως η IL-1, o MIF και η IL-6, αν και υπερεκκρίνονται, δεν έχουν ξεκάθαρα ενοχοποιηθεί στην παθογένεια της σαρκοείδωσης.

Παράλληλα με την υπερέκκριση προφλεγμονωδών κυτταροκινών σε πάσχοντες από σαρκοείδωση παρατηρείται υπερπαραγωγή από τα κύτταρα του πνεύμονα μεταγραφικών παραγόντων της οικογένειας NFκΒ.  Αντίθετα υπάρχει ελαττωμένη παραγωγή του αντιφλεγμονώδους μεταγραφικού παράγοντα PPAR-γ.

Ανοσορρυθμιστικά κύτταρα

Τα Τ ρυθμιστικά κύτταρα (Treg) περιορίζουν την άνοση απόκριση καταστέλλοντας τη λειτουργία τόσο των υπεύθυνων παρουσίασης αντιγόνου κυττάρων όσο και των τελικών Effector T κυττάρων.  Μια ομάδα αυτών των φυσικά υπαρχόντων κυττάρων είναι FoxP3 θετικά καταστέλλουν την παραγωγή προφλεγμονωδών κυτταροκινών και αναστέλλουν το σχηματισμό κοκκιωμάτων in vitro. (να βάλω βιβλιογραφια ιδεα μεδικαλ νιουσλεττερ)

Σε ασθενείς με σαρκοείδωση βρέθηκε ότι είναι ελαττωμένος ο αριθμός των FoXP3+ Treg κυττάρων αλλά και η έκφραση του FoXP3 των Τ κυττάρων ειδικά αυτών που απομονώνονται σε υλικό από πνεύμονα.  Τα ευρήματα αυτά συνηγορούν στην άποψη ότι η σαρκοείδωση συνοδεύεται από ανεπάρκεια της φυσικής ανοσορρυθμιστικής λειτουργίας, αλλά εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιο αν αυτή η ανεπάρκεια παίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της σαρκοειδικής φλεγμονής.

Το αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο (VIP) είναι μια πεπτιδική ορμόνη με γνωστή ανοσορρυθμιστική δράση στις χρόνιες φλεγμονές.  Η χορήγηση εισπνοών VIP σε ασθενείς με σαρκοείδωση οδήγησε σε βαθμιαία αύξηση του αριθμού των CD4+CD127-CD25+ Treg κυττάρων και σε ελάττωση της παραγωγής TNF από τα κύτταρα του πνεύμονα.  Εξ άλλου πειραματικές μελέτες απέδειξαν την ιδιότητα του VIP να μετατρέπει in vitro τα άωρα CD4+CD25- T κύτταρα σε CD4+CD25+FoxP3+ Treg κύτταρα.  Οι μελέτες αυτές οδήγησαν τους Prasse et al να προτείνουν την εισπνοή VIP ως μέθοδο θεραπείας πνευμονικών νοσημάτων ανοσολογικής αιτιολογίας μεταξύ των οποίων και της σαρκοείδωσης.

Σε μια ομάδα ασθενών με σαρκοείδωση χωρίς σύνδρομο Löfgen βρέθηκε ελαττωμένος αριθμός NK T κυττάρων στο αίμα, τους λεμφαδένες και τον πνευμονικό ιστό.  Το αποτέλεσμα οδήγησε τους συγγραφείς να διατυπώσουν την άποψη ότι η ανεπάρκεια ΝΚ Τ κυττάρων συμβάλλει στην εμφάνιση χρόνιας ενεργού φυματίωσης.

Συμφυής ανοσία

Ο ρόλος της συμφυούς ανοσίας στην παθογένεια της σαρκοείδωσης  έχει ελάχιστα μελετηθεί με εξαίρεση την ούτως καλούμενη κατάσταση πρώτης απόκρισης (first-responder status) της συμφυούς άνοσης απόκρισης στην κάκωση ή τη λοίμωξη και τη λειτουργία της ρύθμισης της προσαρμοζόμενης ανοσίας.  Υπάρχει η άποψη πως τα δενδριτικά κύτταρα παίζουν κεντρικό ρόλο στην παθογένεια της σαρκοείδωσης αλλά τα υπάρχοντα στοιχεία που στηρίζουν αυτή την ιδέα είναι περιορισμένα.  Υπάρχουν αρκετές μελέτες που δείχνουν πως οι υποδοχείς TLR εμπλέκονται στη ρύθμιση της συμφυούς άνοσης απόκρισης σε ασθενείς με σαρκοείδωση.  Σε μια μελέτη βρέθηκε πως ο πολυμορφισμός των TLR2 συνδέεται με αυξημένη έκφραση των προφλεγμονωδών κυτταροκινών TNF, IL-12 και IL-6 στα μονοκύτταρα του αίματος ασθενών με σαρκοείδωση.  Σε άλλη εργασία οι συγγραφείς του άρθρου βρήκαν ότι η διέγερση των TLR2 με αμυλοειδές Α του ορού (SAA) προάγει την παραγωγή TNF.

Αν και αρκετές μελέτες δείχνουν πως η συμφυής άνοση απόκριση έχει κρίσιμη θέση στην ανοσοπαθογένεια της σαρκοείδωσης, οι μηχανισμοί δεν έχουν σαφώς διευκρινιστεί.

Μηχανισμοί της ίνωσης

Το δυσάρεστο κλινικό αποτέλεσμα της κοκκιωματώδους φλεγμονής στη σαρκοείδωση είναι ότι καταλήγει σε ίνωση του πνεύμονα, της καρδιάς και του ήπατος.  Οι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην ινωτική κατάληξη δεν είναι, αν μάλιστα λάβουμε υπόψη πως η IFN-γ που απελευθερώνεται στα σημεία της κοκκιωματώδους φλεγμονής, δρα ανασταλτικά στον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών και την εναπόθεση διάμεσης θεμέλιας ουσίας (κολλαγόνου).  Αντίθετα άλλες κυτταροκίνες όπως οι TGF-β, IGF-1 και μεταλλοπρωτεϊνάσες που εκκρίνονται στα σημεία σαρκοειδικής φλεγμονής επάγουν την ινωτική διεργασία.  Υπάρχουν ενδείξεις πως σε ασθενείς με ίνωση από σαρκοείδωση τα κυψελιδικά μακροφάγα εκφράζουν ένα εναλλακτικό Μ2 φαινότυπο που χαρακτηρίζεται από αυξημένη έκκριση χημειοκινών, όπως η CCL-18, που προάγει την αναδιαμόρφωση των αεραγωγών ευνοώντας την ίνωση (εδώ να βάλω βιβλιογραφία από το ιδεα μεδικαλ).

Με δεδομένο την έλλειψη Th2 κυττάρων που εκφράζουν την IL-4, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ίσως οι ιντερλευκίνες IL-10 και IL-13 προάγουν τη διαφοροποίηση των μακροφάγων σε προϊνωτικό φαινότυπο.

Είναι φανερό ότι πρέπει να εντατικοποιηθεί η έρευνα όσον αφορά στους σημαντικούς μηχανισμούς ίνωσης στη σαρκοείδωση ώστε να προληφθεί η τελική ίνωση.

Summary

Urine eosinophilsImmunology of sarcoidosis. Detection using Hansel stain.  Urania Spyrakou

The detection of eosinophils in the urine (eosinophiluria) is a simple, rapid, and reliable method for diagnosing acute interstitial nephritis, common cause of acute renal failure that requires immediate management. This article provides a detailed description of the methodology, with an emphasis on the use of Hansel stain, as well as the interpretation of the results.

 

Anthony Papaconstantinou

Sarcoidosis is a multisystem inflammatory disease characterized by noncaseating granulomas.  The disease most commonly affects the lungs, lymph nodes, eyes and skin.  Immunologic hallmarks of the disease include highly polarized expression of cytokines produced by Th1 cells and TNF at sites of inflammation.  By contrast cytokines released by Th2 cells are downregulated.  The role of Treg cells as well as innate immune mechanisms remains uncertain.  Finally, mMore research effort is necessary to define the mechanisms of fibrosis in sarcoidosisa.

Περίληψη

Η σαρκοείδωση είναι πολυσυστηματική φλεγμονώδης νόσος, που χαρακτηρίζεται από σχηματισμό κοκκιωμάτων χωρίς κεντρική τυροειδοποίηση.  Η νόσος προσβάλλει συχνότερα τους πνεύμονες, τους λεμφαδένες, τους οφθαλμούς και το δέρμα.  Στα ιδιαίτερα ανοσολογικά χαρακτηριστικά της νόσου περιλαμβάνεται η έντονη πόλωση στην παραγωγή κυτταροκινών των Th1 κυττάρων και TNF στα σημεία της φλεγμονής.  Αντίθετα είναι μειωμένες οι κυτταροκίνες που απελευθερώνονται από τα Th2

 

Βιβλιογραφία

Brunzel NA: Chapter 8: Microscopic Examination of Urine Sediment. In Fundamentals of Urine and Body Fluids Analysis. Third edition. Edited by NA Brunzel. Elsevier Saunders. St. Louis, MO, 2012, pp 171-172)

Lusica M., Rondon Berrios, H., Feldman, L. Urine eosinophils for acute interstitial nephritis. Journal of Hospital Medicine,12(5):343-345 doi.org/10.12788/jhm.2737 (

Muriithi AK, Nasr SH, Leung N Utility of Urine Eosinophils in the Diagnosis of Acute Interstitial Nephritis, Clin J Am Soc Nephrol 2013 8(11):1857–1862. doi: 10.2215/CJN.01330213 (Full text

 

 

 

1.1 

Van de Kamer JH, ten Bokkel Huinink H, Weijers HA. Rapid method for the determination of fat in feces. J Biol Chem. 1949, 177:347-355.

Walters MP, Kelleher J, Gilbert J, Littlewood JM. Clinical monitoring of steatorrhea in cystic fibrosis. Arch Dis Child 1990, 65:99-102 (Full text)

 

► Επιστροφή στην πρώτη σελίδα του IDEA Medical Newsletter

 
Προειδοποίηση

Το περιεχόμενο του IDEA MEDICAL NEWSLETTER είναι επιστημονικό και απευθύνεται σε γιατρούς και λοιπούς επαγγελματίες υγείας.  Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί από πρόσωπα που δεν έχουν τα προσόντα νόμιμης άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος για οποιαδήποτε θεραπευτική ή διαγνωστική εφαρμογή.